Francis Rome: Een autoriteit in de logistieke sector heengegaan
Pieter De Groot ·
Luister naar dit artikel~4 min

De Vlaamse logistieke sector is in rouw gedompeld na het overlijden van Francis Rome, een gezaghebbende stem en autoriteit in havenbeleid. Zijn decennialange inzicht en visie laten een diepe leegte achter in de professionele gemeenschap.
Het nieuws kwam hard aan in de Vlaamse havens en de bredere logistieke wereld. Francis Rome, een naam die decennialang synoniem stond met kennis, visie en autoriteit in de sector, is overleden. Een golf van verdriet en respect spoelt door de gemeenschap van havenprofessionals, beleidsmakers en iedereen die met hem heeft samengewerkt.
Je voelt het meteen. Het is meer dan het verlies van een collega. Het is het verdwijnen van een fundament, een stem die altijd klonk vanuit een diepgeworteld begrip van hoe dingen werkten. En vooral, hoe ze beter konden.
### Wie was Francis Rome eigenlijk?
Voor wie hem niet persoonlijk kende, was Francis Rome een autoriteit. Punt. Zijn carrière was een weerspiegeling van de evolutie van de Vlaamse logistiek zelf. Hij zag de havens groeien, de schepen groter worden en de supply chains complexer. Door het allemaal heen bleef hij hameren op de kern: efficiëntie, duurzaamheid en samenwerking.
Hij was geen man van loze kreten of mooie praatjes. Zijn advies was scherp, doordacht en vaak vooruitziend. In vergaderingen van de Vlaamse Havencommissie of bij overleggen over het havenbeleid kon zijn relativerende opmerking of zijn vraag naar de onderliggende cijfers een heel gesprek kantelen. Hij dacht in systemen, in verbindingen, in de lange termijn.

### De leegte die hij achterlaat
Wat nu? Dat is de vraag die bij velen opkomt. Autoriteiten zoals Francis Rome bouwen niet alleen aan projecten, maar ook aan een collectief geheugen en een bepaalde manier van denken. Zijn kennis van:
- De historische context van havenbeslissingen
- De fijne kneepjes van maritieme regelgeving
- De menselijke relaties die alles soepel laten lopen
... dat is niet zomaar te vervangen. Het is een kapitaal dat de sector nu moet zien te behouden. Het rouwen gaat dan ook over het persoonlijke verlies, maar ook over het besef dat een stuk institutionele wijsheid is verdwenen.
Zoals een oud-collega het ooit verwoordde: *"Met Francis verdwijnt een stuk levende geschiedenis. Hij kon je in vijf minuten uitleggen waarom een beslissing van twintig jaar geleden nu nog steeds doorwerkt. Dat inzicht is onbetaalbaar."*
### Zijn erfenis voor het Vlaamse havenbeleid
Voor beleidsadviseurs en professionals die vandaag aan de slag zijn, blijft zijn erfenis een kompas. Rome geloofde heilig in de kracht van de Vlaamse havens als een geïntegreerd netwerk. Niet Antwerpen tegen Gent tegen Zeebrugge, maar samen sterker. Hij was een voorvechter van slimme investeringen, waar de focus lag op toegevoegde waarde en toekomstbestendigheid, niet op prestige.
In een tijd van digitale transformatie en de groene omslag, zijn zijn principes actueler dan ooit. Hoe bouw je een veerkrachtige logistieke keten? Hoe combineer je groei met maatschappelijke verantwoordelijkheid? Het zijn vragen waar hij zijn hele carrière mee bezig was.
De uitdaging voor de Vlaamse Havencommissie en alle betrokkenen is nu om die gedachtegang voort te zetten. Om niet te vervallen in kortetermijndenken, maar om, in zijn geest, de blik op de horizon gericht te houden. Het beste eerbetoon aan Francis Rome is niet een monument, maar een sector die blijft streven naar die combinatie van slim, duurzaam en verbonden.
Het gesprek over de toekomst van onze havens gaat door. Maar het zal, voor velen, een beetje stiller zijn zonder zijn karakteristieke, bedachtzame stem aan tafel. We verliezen een autoriteit, maar zijn ideeën mogen niet verloren gaan. Die taak ligt nu bij ons.