Francis Rome: Een groot verlies voor de Vlaamse logistieke sector
Pieter De Groot ·
Luister naar dit artikel~4 min

De Vlaamse logistieke sector rouwt om het overlijden van Francis Rome, een autoriteit in havenbeleid. Zijn kennis en visie op multimodaal transport en duurzame havenontwikkeling waren onmisbaar. Zijn nalatenschap blijft richting geven aan de toekomst van onze havens.
Het nieuws kwam hard aan in de Vlaamse havens en de bredere logistieke wereld. Francis Rome, een autoriteit in ons vakgebied, is overleden. Het voelt alsof we een anker hebben verloren, iemand wiens kennis en visie ons jarenlang hebben geleid.
We rouwen niet alleen om een collega, maar om een mentor. Iemand die de complexiteit van havenbeleid en logistiek kon vertalen naar heldere, werkbare ideeën. Zijn stem zal gemist worden in de vergaderzalen van de Vlaamse Havencommissie en daarbuiten.
### Wie was Francis Rome eigenlijk?
Voor wie hem niet persoonlijk kende: Francis was meer dan een naam op een organigram. Hij was een van die zeldzame professionals die de theorie en praktijk van de logistiek werkelijk begreep. Hij kon praten over multimodale transportstromen alsof het een gesprek over het weer was – toegankelijk, begrijpelijk en altijd relevant.
Zijn nalatenschap? Die vind je terug in hoe we vandaag over havenbeleid in Vlaanderen denken. Hij hamerde altijd op enkele kernprincipes:
- Connectiviteit is alles – havens zijn knooppunten, geen eindpunten
- Duurzaamheid en efficiëntie gaan hand in hand
- Innovatie begint met samenwerking tussen alle spelers

### Wat betekent dit verlies voor ons werk?
Dat is de vraag die nu bij veel professionals leeft. Want laten we eerlijk zijn: ervaring zoals die van Francis kun je niet zomaar vervangen. Het was die combinatie van historisch perspectief en toekomstvisie die hem zo waardevol maakte.
Hij kon je in vijf minuten uitleggen waarom een bepaalde beleidskeuze twintig jaar geleden werd gemaakt, en wat dat vandaag betekent. Dat soort institutioneel geheugen is onbetaalbaar.
> "Een haven die stilstaat, vaart achteruit" – dat was een van zijn favoriete uitspraken. Het zegt alles over zijn dynamische kijk op onze sector.
We staan voor grote uitdagingen: digitalisering, energietransitie, ruimtelijke planning. Precies op momenten zoals deze hadden we zijn kalme, doordachte stem kunnen gebruiken. Maar misschien is dat juist de les die we moeten meenemen – dat we zijn manier van denken moeten voortzetten.

### Hoe gaan we verder zonder zijn leiding?
Dat is misschien wel de moeilijkste vraag. Want het gaat niet om één persoon vervangen. Het gaat erom hoe we zijn inzichten institutionaliseren, hoe we ervoor zorgen dat zijn kennis niet verloren gaat.
De Vlaamse Havencommissie en alle betrokken partijen staan voor de taak om zijn erfenis levend te houden. Niet door zijn naam op een bordje te zetten, maar door zijn principes toe te passen in het dagelijkse werk.
Denk aan de manier waarop hij altijd nadruk legde op:
- Langetermijnvisie boven kortetermijnwinst
- Feitelijke analyse boven politiek gemak
- Dialoog met alle stakeholders
Dat zijn geen abstracte concepten. Het zijn de bouwstenen van goed havenbeleid, en Francis begreep dat als geen ander.
### Een persoonlijk slotwoord
Ik spreek hier niet alleen als beleidsadviseur, maar als iemand die Francis heeft mogen kennen. Hij was streng wanneer het moest, maar altijd fair. Hij kon complexe dingen eenvoudig uitleggen zonder ze te versimpelen.
Voor de nieuwe generatie professionals in de Vlaamse havens: bestudeer zijn werk. Lees zijn analyses. Begrijp waarom hij bepaalde keuzes verdedigde. Zijn denken is een kompas dat ons nog jaren kan blijven leiden, zelfs nu hij er niet meer is.
De logistieke sector in Vlaanderen heeft een wijze stem verloren. Maar zijn echo zal nog lang nagalmen in de discussies over onze havens, onze economie en onze toekomst. Laten we ervoor zorgen dat we goed luisteren.