Francis Rome (77): Vlaamse logistiek verliest een visionair pionier

Pieter De Groot · 2026-02-02

Het nieuws kwam aan als een schokgolf door de Vlaamse logistieke sector. Francis Rome, een naam die synoniem werd met vooruitgang en innovatie in onze havens, is op 77-jarige leeftijd overleden. We verliezen niet zomaar een collega, maar een echte bouwer. Iemand wiens visie mee de fundamenten legde voor wat onze Vlaamse havens vandaag zijn. Je voelt het meteen, toch? Dat er een hoofdstuk sluit. Voor velen van ons was Francis meer dan een naam in een jaarverslag. Hij was die stem in vergaderingen die altijd de langetermijnvisie benadrukte, zelfs als anderen aan korte termijn winst dachten. ### Wie was Francis Rome eigenlijk? Als je zijn carrière terugkijkt, zie je een patroon van altijd voorlopen op zijn tijd. Hij begon in een periode waarin 'logistiek' nog gewoon 'transport' heette. Maar Francis zag het grotere plaatje. Hij begreep als een van de eersten dat havens niet alleen overslagplaatsen waren, maar cruciale knooppunten in mondiale ketens. Zijn werk was nooit alleen maar over cijfers of tonnen. Het ging over verbindingen maken. Tussen bedrijven, tussen sectoren, en tussen mensen. Hij had dat zeldzame talent om complexe beleidskwesties uit te leggen alsof je naar een verhaal luisterde. ### De erfenis die blijft Wat laat zo'n man achter? Meer dan je op het eerste gezicht denkt. Kijk maar naar enkele zaken die direct aan zijn inzet te linken zijn: - Een sterker besef dat duurzaamheid en economie hand in hand kunnen gaan - De nadruk op multimodale verbindingen tussen onze havens en het achterland - Het pionierswerk in digitalisering van logistieke processen - Een cultuur van samenwerking tussen de verschillende Vlaamse havens Hij was een van die mensen die je niet vaak tegenkomt. Iemand die kon praten over infrastructuurinvesteringen en vijf minuten later uitleggen wat dat betekende voor de werkgelegenheid in de regio. Die verbinding tussen groot en klein, dat was zijn kracht. ### Wat we nu moeten doen Het gemakkelijke zou zijn om te treuren en verder te gaan. Maar dat zou zijn erfenis tekort doen. De beste manier om Francis te eren, is door zijn werk voort te zetten. Door die lange termijn blik vast te houden, ook als de dagelijkse drukte ons naar kortetermijnoplossingen duwt. Denk eens terug aan de laatste keer dat je hem hoorde spreken. Die kalme, doordachte stem. Die vragen die altijd net iets dieper gingen. Dat is wat we moeten koesteren en doorgeven aan de volgende generatie havenprofessionals. Het voelt alsof we een kompas kwijt zijn. Maar misschien is dat niet helemaal waar. Want de koers die hij uitzette, die ligt er nog. De uitdaging voor de Vlaamse Havencommissie en voor ieder van ons die in deze sector werkt, is om op dat kompas te blijven varen. Om die visie van verbonden, duurzame en innovatieve havens levend te houden. Francis Rome liet ons niet alleen herinneringen na, maar vooral een richting. Laten we die koers houden, ook nu hij er niet meer is om hem aan te wijzen. Dat is de enige manier waarop pioniers echt voortleven – in het werk dat na hen doorgaat.